خود

با تشکر از بیدل

آن نفسی که باخودی، یار چه خار آیدت

وآن نفسی که بی‌خودی، یار چه کار آیدت!

.

آن نفسی که باخودی، خود تو شکار پشه‌ای

وآن نفسی که بی‌خودی، پیل شکار آیدت

.

آن نفسی که باخودی، بسته‌ی ابر غصه‌ای

وآن نفسی که بی‌خودی، مه به کنار آیدت

.

آن نفسی که باخودی، یار کناره می‌کند

وآن نفسی که بی‌خودی باده‌ی یار آیدت

.

آن نفسی که باخودی، همچو خزان فسرده‌ای

وآن نفسی که بی‌خودی دی چو بهار آیدت

.

جمله‌ی بی‌قراریت از طلب قرار توست

طالب بی‌قرار شو، تا که قرار آیدت

.

جمله‌ی ناگوارشت از طلب گوارش است

ترک گوارش ار کنی، زهر گوار آیدت

.

جمله‌ی بی‌مرادیت از طلب مراد توست

ور نه همه مرادها همچو نثار آیدت

.

عاشق جور یار شو، عاشق مهر یار نی

تا که نگار نازگر عاشق زار آیدت

.

خسرو شرق شمس‌ دین از تبریز چون رسد

از مه و از ستاره‌ها والله عار آیدت

 

مولانا

۱۳ بهمن ۱۳٩۱- نظرات( 5)
  
نویسنده : سیب ; ساعت ۱:٤٤ ‎ق.ظ روز ۱۳٩۱/۱۱/۱۳
تگ ها : شعر