روح

  روح 

روح مــی بُردت سوی چرخ بریـــــــن                  سـوی آب و گِل شدی و اسفلین

خویشتن را مسخ کردی زین سُفول                  زان وجودی که بُد آن رشک عقول

آخـــــــــــــــر آدم زاده ای، ای ناخلف                  چند پنداری تو پســــتی را شرف

چند گــــــویی من بگــــــیرم عالمی                  این جهان را پر کنم از خود همی

  دفتر اول مثنوی معنوی

Angel Boligan/Mexico

به این کاریکاتور زیبا هم دقت کنید. واسه خوشگلی نذاشتم،با دقت نگاش کنید لطفا!

٢۸ تیر ۱۳٩۱- نظرات(22)

 

/ 0 نظر / 31 بازدید